Island hopping

Ik heb inmiddels 5 dagen gespendeerd in de natuur van het mooie Kaua’i en wil eigenlijk nog wat vulkanische activiteit zien. Daarvoor zal ik naar een ander eiland moeten vliegen en nu we er tóch zijn: waarom ook niet? En dus boek ik een Hawaiian Airlines naar The Big Island waar ik mijn laatste paar dagen zal spenderen in en rondom Kona. In Beach House hostel heb ik de Zweedse Jean-Pierre ontmoet en tijdens ons bezoek aan Wailua Falls komen we erachter dat we beiden naar Kona willen. We besluiten samen een auto te huren, wel zo makkelijk om de kosten te delen. Voordat we samen het vliegtuig in stappen heb ik nog een dag te spenderen in Kapa’a waarna Lilly me af zet bij het vliegveld.

IMG_1282

Life Coach

Ayela is een zogenaamde Life Coach in Israël en heeft mij voor mijn verjaardag een uur one-on-one cadeau gedaan. Een gratis life coach sessie, hier in Kaua’i en dus gaan we de dag na mijn verjaardag ontbijten bij Java Kai Coffee: een enorm schattig koffiezaakje op 5 minuten afstand van ons hostel. Samen met Lilly beginnen we de dag goed met verse bagels, Acaï bowls, koffie en sapjes. Na het ontbijt gaat lilly haar eigen weg en blijven Ayela en ik zitten voor het gesprek. In een uur leest ze me, stelt ze heel veel vragen en kijken we samen terug naar wat was en verder naar wat nog komen gaat. In het Hebreeuws schrijft ze van rechts naar links steekwoorden en zinnen op en soms een Engelse term. We praten over mijn constante fear of missing out die ik dit jaar heb geprobeerd kwijt te raken en de reden dat ik uberhaupt aan het reizen ben geslagen. Ze analyseert me perfect en haar samenvatting is alles omvattend.

“You travel to feel things. To connect to yourself, to be present for a change. Everything you do is fullheartedly, but in order to stay committed to yourself you have to choose. Write a clear vision for yourself en be free of the social pressure that surrounds you. You are already confident, organized, well prepared and knowlidgable – So what do you want? What do you want to feel? just listen to your heart, fill in the blank and choose.”

Ik ben onder de indruk van Ayela’s werk en heb met veel plezier een uur over mijzelf gepraat – iets wat ik niet zo vaak doe, omdat ik meer bezig ben met anderen: wat zij vinden en willen. Ayela heeft gelijk, het is inderdaad tijd om te kiezen. Ik kan niet op álles ja zeggen en dan ook nog mijn hoofd boven water houden. Schrijven is mijn hobby, mijn passie, mijn werk – en hoe leuk het ook is om dat naast mijn baan voor 3 andere organisaties (gratis en voor niets) te doen, ik moet ook slapen en tijd maken om “te zijn”. Ik sluit ons gesprek vol energie af, er zijn mooie dingen gezegd over mij en mijn persoonlijkheid. Een super mooi cadeau van iemand die 4 dagen geleden nog een vreemdeling was: Ayela, bedankt!

IMG_1284

Kona

Later in de middag droppen Ayela en Lilly me op het vliegveld in Lihue en nemen JP en ik samen de jet naar Kona. Het is slechts een uurtje vliegen waarbij we langs Maui en Oahu vliegen. Als we dalen kan ik het vulkanische landschap van The Big Island goed zien en het is zó anders dan Kaua’i. Waar Kaua’i groen is, is de grond hier grijs-zwart door de opgedroogde lava die jaren geleden over het eiland is uitgesmeerd. In het midden van het eiland hangt permanent een grote grijze wolk boven de reeds actieve vulkaan Kilauea: deze gaan we absoluut bezoeken deze week. Als we geland zijn op Kona Airport dat volledig in de buitenlucht ligt, nemen we de shuttle naar Alamo waar we onze rental ophalen. Niet veel later rijden we naar My Hawaii Hostel waar ik de komende nachten zal verblijven. Het blijkt een geweldige plek om te verblijven: extreem schoon, prachtige bedden met dikke matrassen en alles wat we maar nodig hebben is aanwezig. Van een dikke badhanddoek tot aan een blender, wat een luxe ineens! Onze host is Charlie, een praatgrage Amerikaan die al járen hier woont en ons alles kan vertellen over het eiland en waar we wel en niet heen moeten. Zo maken we samen met Charlie een plan voor de komende dagen: eerst gaan we naar het Noorden en dan naar het Zuiden.

IMG_1438

Noord

We vertrekken de volgende dag vroeg richting Waimea. We gaan vandaag naar het verborgen Bay Beach Park dat op het bovenste puntje van het eiland ligt en rijden op de terugweg langs drie andere mooie plekken die Charlie heeft aanbevolen. De rit alleen al is weer erg mooi en als we zo’n 2,5 uur na vertrek aankomen bij Kēōkea Bay hebben we nog een korte hike naar beneden voor de boeg. Vanaf de top van de hike kijken we uit over de prachtige baai omringd door veel groen. Het water is zoals gewoonlijk blauw, alleen het zand voor de verandering zwart. Als we beneden aankomen lijkt het alsof ik weer in een scene van Jurassic Park ben beland. De groene vallei lijkt zo uit de film te komen, alleen de grote Stegosaurussen missen. JP en ik zijn een uurtje zoet met fotograferen en chillen op het strand. Het is echt een prachtig stukje wereld en nog onontdekt door de grote menigte. Op de terugweg rijden we langs Kiholo Bay waar we op het (iets minder hete) gele zand neerploffen en allebei als een blok in slaap vallen. We worden wakker als de hemel is dichtgetrokken en de meesten mensen het strand al verlaten hebben. Het is inmiddels 4 uur geworden en dus besluiten we terug naar Kona te rijden om eten te koken en een flesje wijn te drinken.

IMG_1303

IMG_1313

FullSizeRender

Zuid

In het hostel ontmoeten we een schattig jong stel dat geen auto heeft, maar wel graag de vulkaan wil zien. JP en ik bieden hen de achterbank aan en zo rijden we de volgende dag met zijn vieren naar Hilo, aan oostkant van het eiland. Na een goeie bak koffie rijden we door naar Panaewa Rainforest Zoo and Gardens: een gratis dierentuin waar ze onder andere een zeldzame Witte Tijger hebben. Het is even zoeken, maar uiteindelijk vinden we de Zoo en deze blijkt enorm uitgebreid te zijn. We zien de twee tijgers, tientallen vogels, reptielen en hebben de grootste lol met verschillende papegaaien die onze “yo!” met hoofdknik moeiteloos nadoen. Na ons bezoek aan de dierentuin rijden we door naar Akaka Falls en bekijken al het moois in deze regio. Rond 5 rijden we richting de vulkaan: we willen daar met zonsondergang zijn zodat we de lava beter kunnen zien. Het is half 7 als we eenmaal bij Kilauea aankomen en de zonsondergang is al gestart. Nadat we het nationaal park binnenrijden is nog 7 mijl naar de top van de vulkaan waarbij we door het stomende grijze landschap rijden. Als we bij de top aankomen kleurt de lucht langzaam roze en ik kijk mijn ogen uit. De krater is niet enorm spectaculair: we kunnen naast de rook wat rood-oranje zien smeulen, maar de lava zelf is niet te zien. Het schouwspel in de lucht is echter adembenemend en ondanks de kou hier boven vind ik het gaaf dit gezien te hebben.

FullSizeRender (1)

IMG_1377

IMG_1381

End of the world

Na ons vulkanische avontuur is het nog een flink stuk terug rijden en om 12 uur ’s avonds kunnen we eindelijk ons bedje in kruipen. JP en ik zijn het rijden wel even beu en dus besluiten we op onze laatste dag slechts een half uurtje te rijden richting Two Step Beach om daar te snorkelen en van het zonnetje te genieten. We parkeren de auto iets verder van Two Step en in plaats van omlopen naar het strand zijn we liever lui dan moe en dus sjouwen we onze tassen het laatste stukje door kniehoog water. Voorzichtig zoek ik met mijn voeten stabiele ondergrond tussen de glibberige, met mos begroeide stenen terwijl ik mijn beach bag vast klem tussen mijn armen en borst. JP blijft ineens staan en kijkt beduusd naar het water. “Gewoon voorzichtig de juiste stenen zoeken” moedig ik hem aan, maar hij kijkt mij vol ongeloof aan. “Don’t you see it?” krijg ik terug en ik zoek naar iets in het water. Dan ineens valt mijn oog op een groot rond gevaarte met vier vinachtige pootjes, ongelooflijk dat ik dit heb gemist. Om mij heen zwemmen twee schildpadden in het ondiepe water en ze zijn letterlijk een meter van me verwijderd. Gauw drop ik mijn tas op de kant, trek mijn t-shirt uit gris mijn camera uit mijn tas. Met mijn snorkel op volg ik de dieren een tijdje en besluit dan de rest van de baai te gaan bekijken. Two Step blijkt een práchtige snorkelplek te zijn vol rif, honderen “yellow leaf” visjes en heel veel schildpadden. Prachtig om zo mijn laatste dag in Hawaii te spenderen, snorkelen is echt mijn nieuwe hobby. Zwemmen met schildpadden zou sowieso iedereen een keer moeten doen in zijn leven, dat gevoel is echt zo magisch.

FullSizeRender (1)

IMG_1415

IMG_1419

Voordat we terug naar huis keren, rijden we nog naar Papakōlea beach: een van de 4 (!) stranden ter wereld waar groen zand ligt. Het laatste stuk naar deze plek is heuvelachtig terrein waar alleen 4×4 kan rijden en dus laten we onze Ford staan en hoppen nog een half uurtje bij locals in de SUV. We verwachten een hoop, maar als we eenmaal op het idyllische strandje aankomen is het nou niet echt groen-groen. De plek is werkelijk prachtig, maar om nou te zeggen écht de moeite waard om voor om te rijden? Nee, niet echt. We blijven dan ook maar een klein half uurtje en besluiten dan weer in de SUV te springen richting de bewoonde wereld. Onze laatste stop wordt The End Of The World : een clif waar ook vanaf gesprongen kan worden, alleen is de sprong 2 x zo hoog dan die bij Wailua en beland je in een woeste zee met gevaarlijke rotsen. De sprong laten we daarom achterwege en we bekijken er de mooie zonsondergang. 10 dagen Hawaii zijn enorm snel voorbij gevlogen! Het was een mooi land, maar ik mis de échte cultuur. Hawaii is eigenlijk gewoon Amerika met palmbomen en bloemenkransen, het is immers ook een Amerikaanse staat. Desalniettemin zijn de mensen heel aardig en de landschappen mooi. Een geweldige plek om jarig te zijn, ik heb echt een geweldige tijd gehad.

IMG_1402

IMG_1424

IMG_1436

Geef een reactie