New Zealand Roadtrip part 2: noord naar zuid

We vervloeken de wekker als hij in de vroege ochtend gaat. Ik zucht en mijn adem maakt een wolkje hitte in de koude ruimte waar ik vanacht heb geslapen. De warme douche is uren geleden en dus neem ik een nieuwe waarna we na een simpel ontbijtje weer onderweg gaan. Het heuvelachtige groene landschap waar we door heen rijden toont vele verborgen watervallen en enorme waterbronnen. We kunnen het niet laten om de zoveel kilometer te stoppen, ik blíjf hier fotograferen…

Wanaka

Onze volgende bestemming is Wanaka: een echt ski oordje met weer een prachtig helderblauw meer. Een populaire plek voor wintersporters, maar verder is er op deze plek niet veel te doen. We bestellen koffie bij een schattig caféetje waar we vrienden maken met een veel te gezellige witte labrador. Onder de heater nip ik van mijn soya cappi, powerfood is nogal een ding hier in New Zealand dus ik kan overal mijn geliefde (goede!) koffie bestellen. Sowieso zijn Kiwi’s erg bezig met natuur en gezond leven. Ik denk dat ze daarom altijd zo vrolijk zijn, ze zorgen heel goed voor zichzelf en hun omgeving. Na onze break rijden we verder richting Queenstown. Onderweg momen we langs Cromwell met haar Mata-Au Lake. De hemel trekt precies open en we besluiten dat het een prachtplek is voor een goede lunch. De warmte van de zon trekt langzaam in de zwarte stof van mijn broek als ik de kleuren bij het meer vast leg op camera. Als ik even later mijn tuna-egg sandwich oppeuzel kan ik me geen betere plek bedenken om te lunchen. Het is waarschijnlijk de mooiste plek waar ik tot nu toe ooit gegeten heb.



Queenstown and Glenorchy

Het is nog een schamele 60 kilometer naar Queenstown waar we in de namiddag aankomen. Qeenstown is een heuvelachtige stad aan Lake Wakatipu. De plek is omringd door hoge bergen met sneeuw: in de winter wordt er ook hier geskied. We lopen wat door het stadje en maken een plan voor vandaag en morgen. Ik wil hiken. En dan bedoel ik híken. Ik wil bovenop een berg staan en eindeloze natuur zien en er zijn hier hiketrails genoeg. De Ben Lomond hike duurt zo’n 8 uur, maar belooft grandioze uitzichten en de besneeuwde bergtop die ik wil. Het wordt het dagprograma voor morgen en de rest van deze dag gebruiken we om naar Glenorchy te rijden. De weg naar Gelenorchy loopt langs Wakatipu en onderweg zien we tientallen mogelijke kampeerplekjes voor vanacht. In Glenorchy spotten we een bruidje en leg ik de beroemde boompjes en dock vast. Helaas gaat de zon al heel snel onder en werkt het licht nét niet mee voor de foto’s, maar desalniettemin is ook dit een prachtige plek. We rijden 45 minuten terug richting Queenstown en vinden uiteindelijk een verlaten kampeerplek pal naast het meer. De zonsondergang die we hier zien gaat in de boeken en als ik na de koudste nacht ever (naast een meer slapen, wat wil je?) ontwaak, verlicht de zon de toppen van de omringende bergen. Mooiste plek ever om wakker te worden!


Ben Lomond

Luke spendeert de ochtend met zijn hengel en als ik hij na een uurtje vissen terug keert zie ik tot mijn schrik dat hij tot aan zijn thermokleding uitgekleed is en drijfnat. Ik besluit vrede te hebben met een paar dagen niet douchen, maar deze kiwi duikt “effe” in dit 5 graden koude meer hier. “Heerlijk verfrissend” legt hij kurkdroog uit en als ik zijn lippen langzaam blauw zie kleuren benijd ik hem alles behalve. Ik ben inmiddels snipverkouden, mijn lichaam kan maar moeilijk wennen aan de koude temperaturen hier en dus is de wandeling van vandaag een welkome activiteit. De start van Ben Lomond Trail vinden we aan het eind van een zeer stijle zijweg in Queenstown en met een gevulde rugzak en een hele hoop laagjes kleding starten we dapper de klim. In 3 en een half uur lopen we alle 1748 meters naar de top van Ben Lomond. De hike is zeer uitputtend, maar des te hoger ik loop hoe mooier het uitzicht. Ik zie Queenstown vanuit de lucht en kan het uitgestrekte Wakatipu meer tot in de verte zien. We passeren net de sneeuwgrens als we even neerploffen voor lunch. De pasta die we gisteren gemaakt hebben smaakt extreem goed na zo veel inspanning, maar na 10 minuten stilzitten trekt de kou in onze lijven en dus is het tijd om weer verder te lopen. Het laatste uur wordt het pad enorm steil en we zijn helemaal gesloopt als we eindelijk de gladde ijslaag op de top bereiken. Er zit een Kea op ons te wachten op de top: een prachtige, grote native bird die iets heeft van een kackatoo en een papagaai in één. “Kevin the Kea”, zoals we hem al snel omdopen, is heel nieuwschierig en met z’n drieen delen we een banaan terwijl we al het moois in ons opnemen. We nemen de tijd om even bij te komen en ik maak ontzettend veel foto’s. Het is echt anders dan als je bovenaan een piste staat. Ik sta op het topje van een enorme berg en overal waar ik kijk is natuur, vol kleur. Oneindig veel. And i swear, in this moment, i feel infite. 



In minder dan 3 uur lopen we het hele stuk weer naar beneden en moe maar voldaan stappen we aan het eind van de dag de camper weer in. In totaal hebben we 15,7 K gelopen en daarbij 367 verdiepingen geklommen. Lang leve Apple Health app, ik vind het resultaat erg indrukwekkend. Onze volgende bestemming wordt Milford Sound, maar na een dag als deze is het niet echt wijs lange afstanden te rijden. Om 8 PM is het donker en zijn we beide gesloopt. Ergens aan Kingston Road vinden we een simpele rustplaats waar we de camper neer plempen en als een blok in slaap vallen. 

Geef een reactie