NZ, The Northern Island

Mijn vlucht is overboekt. Tenminste dat is wat ik hoor als ik een schokkende 4 uur te vroeg ben voor mijn vlucht van Cairns naar Auckland (een record, werkelijk). Deze extreem vroege actie levert me echter gelukkig een plekje in een eerder vliegtuig op waardoor ik niet via Sydney, maar via Brisbane het land zal verlaten. Ik kom dezelfde tijd aan en de switch levert me in ieder geval gegarandeerd een plekje naar NZ op. Het duurt in totaal zo’n 5 uur om naar Auckland te vliegen en de vlucht gaat wederom vlekkeloos. Het is 22:00 als ik land op het verlichte Auckland International Airport en het enige dat ik hoef te doen is de bus richting in het centrum te vinden. Mijn bagage heb ik in no time en nadat ik wat cash heb gepind is er slechts een schamele 10 minuten wachttijd tot de Sky Bus voor komt rijden.

Auckland

Wat een luxe, ik heb wifi in de bus en grijp de kans om even het thuisfront te contacten. Ik zie helaas nog vrij weinig van het mooie New Zealand en krijg een compleet vertekend beeld als ik iets na 1 in de ochtend met mijn backpack het stadstrottoir van Auckland op stap. Tientallen dronken toeristen spuien wilde ideeën in hun eigen taal. Sommigen lopen naar me toe om een opmerking te maken over mijn backpack, maar zonder ondertiteling maak ik er weinig van. Nomads Hostel ligt gelukkig een paar honderd meter van de busstop op Queens Street en ondanks dat ik niet echt moe ben, kijk ik uit naar mijn bed. Hoe eerder ik slaap, des te eerder het morgen is en ik op onderzoek kan. Nomads is nog aardig levendig voor dit tijdsstip en dankzij de 24 uur receptie kan ik rond half 2 eindelijk mijn bed in stappen. Dat vergt echter nog enige kunst aangezien het pikkedonker is in mijn kamer en ik alle 7 (!) jongens die er liggen te slapen niet wakker wil maken door de vele ritsen en plastic zakjes van mijn tas. De volgende ochtend ontwaak ik in een drukke stad die net zo goed Rotterdam had kunnen zijn. Winkelstrips, kleine restaurantjes en een haven vol cargo en boten: Auckland is een grote trekpleister hier in NZ. Ik struin wat rond, vind ontbijt en doe wat boodschappen. Het is een leuke stad, maar ik weet: het is niet voor mij. Morgen ga ik gelukkig meer het land in om achternicht Nanda te bezoeken en Lake Taupo te bewonderen. ‘S Avonds vind ik afleiding bij mijn hostelgenootjes en maak ik mijn eerste Hawaiaanse vriend Dale. Samen met een dozijn anderen struinen we wat kroegen af en belanden we na een slechte karaoke tent in de Port of Auckland voor stargazing en hearts to heart. Ik sluit mijn korte bezoek aan Auckland af met mooie gesprekken en nieuwe contacten.

Taupō

Met Intercity Bus ben ik de volgende dag in 5 uur in het centrum van Taupo. De busrit gaf me al enig inzicht in het mooie landschap hier in NZ en als we de heuvel voor Taupo over rijden en het immense donkerblauwe meer opdoemt krijg ik kippenvel. Wát een plek om te wonen en ik mag maarliefst 3 dagen gebruik maken van Nanda’s gastvrijheid en haar auto. Nanda verhuisde drie jaar geleden met haar Kiwi naar Taupo en bouwde hier haar eigen leventje met haar twee zoons Jack en Julian. We zijn familie, maar we kennen elkaar niet echt goed. Toch antwoordde ze volmondig ja op mijn vraag haar te mogen bezoeken tijdens mijn trip over de wereld. Een goede keuze, want we hebben het na ons weerzien hartstikke gezellig. Ik verblijf deze dagen in Nanda’s huis in Kinloch, een buitenwijk van Taupo super dichtbij het enorm heldere meer Taupō. Heerlijk om even in een “thuis” te zijn! Een eigen kamer met twee persoonsbed (tnx Julian voor het afstaan), een warme douche en mega lekker eten dat ik weer heerlijk op de bank kan opeten. Nanda heeft een bruine labrador Ritchie en een dikke grijze kat Baby die mij om de beurt vergezellen in mijn grote bed. Stiekem heel knus dat Ritchie me om 6 uur wakker maakt door bovenop me te gaan liggen met haar enorme hondenlijf. Ik ben dieren nog meer gaan waarderen tijdens mijn rondtrip, ik vind ze zo lief en gezellig. Voor mij zijn deze drie dagen in Nanda’s gezin echt een geweldige uitvalsbasis.

Hotsprings and Tongariro

Ik heb geluk, het is hier in New Zealand nog steeds Easter Holiday en dus is Nanda vrij. We trekken er daarom samen op uit om de Wai-o-Tapu Hot Springs en Huka Waterfall te bekijken. Met blote voeten rijdt ze ons in haar stoere station behendig over de linker baan. Ik ben inmiddels niet anders gewend, ik hoop dat ik in Amerika nog weet hoe ik rechts moet rijden… Wai-o-Tapu is ontzettend mooi. Het duurt even voor ik gewend ben aan de stank van de sulfer pools, maar de kleuren van de verschillende waterbronnen maakt het helemaal goed. Van gifgroen tot sinaasappel oranje, ik kijk mijn ogen uit hier tussen alle stoom en volkanische activiteit. Nature on sterroids. Na de hot springs stoppen we bij Huka Falls en zie ik mijn eerste enorme NZ waterval. Het water is zo ontzettend blauw, ik heb nog nooit zoiets gezien. Met tientallen km per uur knalt het water onder ons door als we de brug over steken. De plek is populair voor de enorm snelle waterjet tours, maar ik blijf vandaag veilig aan land. De volgende dag reizen we met z’n vieren af naar Tongariro om een wandeltocht te maken. Het liefst doe ik de Tongariro Crossing om de vulkaan en the emerald lake te zien, maar de 8 uur durende trip is iets te veel van het goede in dit gezelschap. We kiezen in plaats daarvan de Taranaki Falls route en lopen in een uurtje naar de mooie waterval in het nationale park. Als afsluiter laat Nanda me kennis maken met de originele NZ Fish ’n Chips die, geheel zoals het hoort, in een krant worden gerold. Heel lekker om weer eens ordinair patat te eten en ik moet zeggen, het is een heerlijke slechte hap. Na drie dagen is het tijd voor mijn volgende avontuur: ik reis tóch af naar het zuidereiland om hier 8 dagen op camper avontuur te gaan met een Kiwi die ik eerder deze reis heb ontmoet. Na alle warmte in Australië en Indo moest ik flink wennen aan de koude nachten hier in Taupō. Een voorproefje voor mijn roadtrip, want het zuidereiland schijnt nog kouder te zijn. Gelukkig heb ik wat warme kleren ingekocht.



Wellington

Vanaf Taupo neem ik de Intercity naar Wellington waar mijn domestic vlucht de volgende dag vertrekt. Ik doe er 7 uur over en vind mijzelf aan het eind van de dag in een moderne stad. Ik wandel wat door het schemerige Wellington en zie vooral winkels, een drukke haven en fascinerende elektrische bussen die, net als strams, aan stroomkabels hangen. Waterloo Backpackers biedt deze nacht een heerlijk bedje waar ik de nodige nachtrust krijg. De volgende dag neem ik om 6:30 AM de bus naar mijn kleine Air New Zealand toestel. Christchurch bound!

5 Comments

  • Marijke Strootman

    mei 15, 2017 at 6:56 pm

    Hi Marieke! Ja hoor, het komt weer bij me boven als ik jouw verhalen lees. Dat prachtige Nieuw Zeeland, het land van de lange, witte wolk. Frans en ik hopen volgend jaar ook te gaan. Ik wil hem ook graag laten zien wat me jaren geleden zo aantrok. Daarbij ben ik zelf nog niet op het Zuideiland geweest. Overigens had ik Jenny gevraagd of je ook bij haar kon verblijven, maar zij en haar man Russell zijn nu in Bermuda voor de America’s Cup. Dat gaat ‘m dus niet worden. Have fun!! Dat lukt je wel. Kun je straks nog wel wennen??? Liefs xxx

    Beantwoorden
  • Marijke Strootman

    mei 15, 2017 at 6:56 pm

    Hi Marieke! Ja hoor, het komt weer bij me boven als ik jouw verhalen lees. Dat prachtige Nieuw Zeeland, het land van de lange, witte wolk. Frans en ik hopen volgend jaar ook te gaan. Ik wil hem ook graag laten zien wat me jaren geleden zo aantrok. Daarbij ben ik zelf nog niet op het Zuidereiland geweest. Overigens had ik Jenny gevraagd of je ook bij haar kon verblijven, maar zij en haar man Russell zijn nu in Bermuda voor de America’s Cup. Dat gaat ‘m dus niet worden. Have fun!! Dat lukt je wel. Kun je straks nog wel wennen??? Liefs xxx

    Beantwoorden
    • Marie

      mei 15, 2017 at 8:30 pm

      Ooh Marijk! Nieuw Zealand is echt het einde!! Zeker gaan en ik heb mega veel tips voor jullie als je wil! Wennen? Ehm.. het gaat een uitdaging worden haha. Maar, er staan weer nieuwe avonturen op ne te wachten. Eerst nog even genieten van Hawaii en dan naar papa in LA. Lief dat je je contacten hebt ingeschakeld, ik heb een geweldige tijd gehad bij Nanda en haar mannen. Door dat ik geen ontvangst had moet ik even een bulk blogs posten, maar ik blijf schrijven! Liefs van Kaua’i, Hawaii xxx

      Beantwoorden
  • Nanda

    mei 20, 2017 at 8:05 pm

    He Marieke,
    Wij hebben ook enorm van jou genoten! De jongens bleven maar vragen:”waar is Marieke nu, komt ze dan weer terug hier?”.
    Heel veel plezier nog verder en geniet van alles om je heen…
    Kus Nanda

    Beantwoorden

Geef een reactie