• Home
  • /
  • Working holiday New-Zealand 2019

Working holiday New-Zealand 2019

Ho-ly mac… Ga ik dit echt doen? Het was na maanden daten over lange afstand was het “nu of nooit” en samen met Luke koos ik afgelopen zomer voor het eerste. Ik ga emigreren! Of nou, niet officieel (ze zien we aankomen zonder permanent visum), maar ik ga in ieder geval weg, te beginnen met 12 maanden. Wonen en werken in Nieuw-Zeeland; het mooiste land ter wereld.

Is dit het nou?

27 december 2018 stap ik in een Nederlands KLM toestel en vlieg ik naar Hong Kong. Daar neemt de Nieuw-Zeelandse Air NZ het over en brengt me via Auckland naar Christchurch. Daar trek in bij mijn kiwi en ga start ik 1 januari 2019 als een van de eersten ter wereld een nieuw jaar vol avonturen. Na mijn wereldreis in 2017 heb ik eigenlijk nooit meer de rust gevonden om in Nederland volledig te aarden. Hoe fijn het hier ook is, op de een of andere manier bleef de onrust aanwezig iets groters of mooiers te missen. Laten we wel wezen, de wereld heeft een ontzettende grote schatkist voor me geopend. Zo van: joehoe, kijk eens wat er allemaal is! Watervallen, rijstvelden, kilometers hoge bergen vol groen en vogels, heerlijk eten, perfecte golven en handen vol mooie mensen die me allemaal met open armen ontvingen, hun verhaal vertelden en me tot op nu nooit meer hebben los gelaten. Het feit dat Luke in mijn leven kwam heeft mijn lust naar de wereld alleen nog maar versterkt en het proces wat ik nu doormaak wellicht ook wel versneld. Want hoe leuk de baan bij Hart Beach ook is, het brengt me toch niet de voldoening waar naar ik op zoek ben. Dat ik écht aan het bouwen ben aan iets en door kan groeien naar de persoon met bijbehorende vaardigheden die ik wil zijn. De venue is natuurlijk fantastisch.. welke marketeer kan nou zeggen dat hij of zij met voeten in het zand aan een nieuwe strategie bouwt, laat staan dat die persoon any time zijn wetsuit aan kan schieten en met surfboard te zee in rent. Heel fijn allemaal, maar toch riep het grotere avontuur me en hakte ik met knikkende kniën maar een springend hart de knoop door afgelopen augustus.

Dutchie wordt Kiwi

Dan word je ineens een expat. Een buitenlander in een nieuwe cultuur en daar dien je je wel even aan aan te passen. Daar schijnen wij Nederlanders namelijk toch een beetje moeite mee te hebben. We zijn een nogal vrijgevochten volk waarvoor “regeltjes” niet altijd gelden. Een vriend van mij en ervaringsdeskundige op het gebied van verhuizen naar New Zealand omschreef het als “de eeuwige zoektocht naar het rafelrandje”. Hier leven we allemaal ons leventje, maar zoeken toch wat grenzen op. In de kiwi cultuur is dat niet iets dat gebeurt. Er wordt vrij “in het gareel” geleefd en buiten werk en huishouden om is er niet ontzettend veel bruisends te doen. De grotere steden Auckland, Wellington en Christchurch hebben wel een stadshart met kroegjes en winkels, maar een losbandig Amsterdam is voor de gemiddelde Kiwi echt iets totaal onbekends. Wij kijken er niet meer van op. Daarom zal ik zeker op andere kwaliteiten van mijzelf moeten vertrouwen zodra ik voet zet in NZ als tijdelijke inwoner. In mijn vrije tijd geen Netflix & Chill, tachtig etentjes in de maand en gratis drankjes omdat ik zo veel mensen ken in mijn stad – nee, ik zal naar buiten moeten om te wandelen, een moestuintje bij te houden of te leren hoe ik mijn eigen kleren kan maken. Ik roem de Nieuw-Zeelanders om hun lust to create. Ze zijn veel meer bezig met het benutten van talenten dan gemakzuchtig leven. Op dat vlak zal ik veel moeten leren en zeker achter lopen wat betreft mijn kunnen. Ik ben wel creatief aangelegd, maar kennis en kunde van inheemse natuur, handarbeid en structureel electronica-vrije tijdbesteding daar schort het bij mij zeker aan. Een leuke uitdaging dus waarvan ik hoop dat het me (na het begin waarschijnlijk veel verveling) een hoop rust gaat brengen.

2019

Voor nu het is nog even aftellen tot ik mag. Ik werk tot en met 1 december nog op het strand, waarna ik nog een paar weken bij mijn ouders bivakkeer. Kerst geniet ik zoals deze hoort: naast de kerstboom met goed eten terwijl het buiten guur en koud is. Ik zal zeer kundig 12 maanden levensbehoeftes moeten inpakken in 1x 23 KG en 1x 15 KG (hoe dan?!) en veel tijd door brengen met vrienden en familie. 27 december vertrek ik dan eindelijk om 17:40 naar de andere kant van de wereld en vlieg ik de zomer én een bijzonder jaar tegemoet. Bij de start van Marie Vliegt had ik nooit kunnen bedenken dat mijn site voor dit soort avonturen zou gaan dienen, maar uiteraard ga ik deze plek inzetten voor mijn talloze verhalen, struggles en mooie momenten. I’ll keep you posted.

Here’s to living!

x Marie

Oh, en als je je nog af vroeg waarom New Zealand:

Fjordland NP, Mount Cook, Arthurs Pass, Christchurch, Wanaka, Queenstown, Franz Josef Glacier – Filmed by David Gajdozs